پارس آباد

انگلستان بود؛ اما تون با شجاعت از مانوری که سرانجام اهمیت آن را درک کرد، عقب‌نشینی کرد، در حالی که در تأیید آن تردید داشت. ناوگان‌های هلندی و فرانسوی برای حمله به بریتانیای کبیر و ایرلند در زمان جادو و طلسمات شورش‌ها تقریباً آماده شروع بودند. پیت از یک موتور قدرتمند برای سرکوب شورش استفاده کرد. او [صفحه ۱۱۵]یک کشیش کاتولیک رومی را به نور فرستاد که به طرز چشمگیری آموزه تسلیم را موعظه می‌کرد.[283] این احتمالاً همان کشیشی جادو و طلسمات بود که پدر اوکوگلی پارس آباد از او شکایت دارد که در بهترین دعانویس شهر سلول محکومین او را نگران می‌کرد به این امید که او را متقاعد به اطلاع‌رسانی کند.

[268]استون مردی است که در سال ۱۷۹۵ به جرم خیانت محاکمه و مجرم شناخته شد. اما داکت، اگرچه یک یاغی سرسخت بود، اما ممکن است سه سال بعد دلیل خوبی برای محکوم کردن استون داشته باشد. مادام دو ژنلیس، در خاطرات خود ، استون را به خاطر نگه طلسم نویس داشتن خائنانه مقداری پول که برای پاملا به او سپرده بهترین دعانویس شهر شده بود، سرزنش می‌کند. به جلد چهارم ۱۳۰-۱ مراجعه کنید. [269]کلارک، هنگام اعطای مأموریت به تون در ارتش فرانسه، از او می‌پرسد ( یادداشت‌ها ، صفحه ۱۵۱) که آیا اشنویه داکت را می‌شناسد: «پاسخ دادم که نمی‌شناسم و نمی‌خواهم او طلسم نویس دعا را بشناسم.» کلارک پاسخ می‌دهد که داکت «باهوش» است.

کلارک، که بعدها دوک دو فلتر شد، به تاکتیک‌های پست و بی‌شرمانه‌ای روی آورد که تون از آنها روی برگرداند. کلارک از مدافعان سرسخت چوانری بود (به تون، صفحه‌های ۹۶ تا ۹۹ مراجعه کنید) و احتمالاً داکت را در طرحش برای نابودی کارخانه‌های کشتی‌سازی انگلیس و برانگیختن شورش در ناوگان تشویق کرده است. [270]در پورتسموث، وقتی لرد بریدپورت دستور حرکت به تکاب دریا را صادر کرد، تمام کشتی‌های سنت هلنز از اطاعت سر باز زدند. تفنگداران دریایی شلیک کردند و پنج ملوان کشته شدند. خدمه کشتی «لندن» توپ‌ها را برگرداندند و تهدید کردند که همه را به دریا خواهند انداخت. افسران تسلیم شدند؛ تفنگداران دریایی سلاح‌های خود را زمین گذاشتند و دریاسالار کولپویس و کاپیتان گریفیتس به زندان افتادند.

[271]رهبر شورش. [272]گزارش کمیته مخفی عوام، انگلستان ، ۱۷۹۹. [273]از آنجایی که تون به جاسوس بودن داکت مشکوک بود، بدون شک به تالیران در مورد او هشدار داد. این تردیدها از طلسم اداره‌ای طلسم نویس به اداره دیگر سرایت کرد. [274]دفتر خاطرات تون در ۱۶ ژوئن ۱۷۹۸، استعدادها و فعالیت‌های بروکس را ستایش می‌کند؛ «اما او چه می‌توانست بکند؟ در وهله اول، او پولی کمال شهر نداشت» و غیره - ii. 501. [275]دستور وزارت کشور به ترنر این بود که اگر قصد پیگرد قانونی ندارد، حداقل با رهبران شورشیان مکاتبه کند. [276]جوزف هولت، یک پروتستان از ویکلو، خاطرات خود را در دو جلد منتشر کرد، اما از داکت نامی نمی‌برد.

[277]مقالات کسلری ، صفحات ۲۶۳-۲۶۴. [278]داکت منشی لئونارد بوردون بود، کسی که به مرگ لویی شانزدهم رأی داد و با انرژی خود روبسپیر را در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ سرنگون کرد. او در سال ۱۷۹۵ رهبری توطئه فوبورگ‌ها را بر عهده داشت و بدون شک داکت را در این نقشه تحسین می‌کرد. [279]مقالات کسلری ، صفحه ۲۶۳. [280]به یادبود دکتر مک‌نوین در مورد پیاده شدن فردیس در ایرلند مراجعه کنید طلسم نویس . - همان، ج 305. [281]خاطرات تون ، جلد ۲۰۸ طلسم (واشنگتن، ۱۸۲۷) [282]روزنامه کوریر ، در توصیف اعدام نمایندگان، اظهار می‌کند که شور و نشاط خاموش‌نشدنی مردی به نام لی، منظره‌ای خیره‌کننده را به نمایش گذاشت و قبل از اعزام، باید گلوله‌های بیشتری به سرش می‌ریختند! نامه‌ای از معاون وزیر ایرلند در آن زمان که اکنون در دفتر اسناد دولتی